De clubkampioenschappen Strokeplay worden op Groen-Geel gespeeld over 54 holes in totaal. Wie staat met de minste slagen op het scorebord na 3 dagen van elk 18 holes? Anders dan bij stableford wedstrijden mag je bij strokeplay nooit je bal oppakken en naar de volgende hole gaan. Dat is de charme en direct ook de uitdaging van deze wedstrijdvorm. Vele Groen-Gelers hebben dan ook een haat-liefde verhouding met dit clubkampioenschap. Ook dit jaar ontsierden verschillende ‘snow-men’ (8 slagen op 1 hole, een term die ik dit jaar geleerd heb) de individuele scorekaarten. Eén enkeling heeft het nog bonter gemaakt, maar daar wijden we hier niet verder over uit.

De baan lag er prachtig bij. Leo en Allard hadden hem piekfijn in orde gemaakt. Aan de top van het klassement beloofde het er spannend aan toe te gaan. Bij de dames zaten de kanshebbers dicht bij elkaar en bij de heren keek men uit naar een strijd tussen Erik en Pieter, en misschien wel een verrassende ‘underdog’. Janet Rijpstra kwam goed uit de startblokken op vrijdag en pakte direct 4 slagen voorsprong op Ellen Verheij en maar liefst 7 slagen op nummer 3, Nicole Roemers. Ook Erik Budel en Pieter Wouters schoten goed uit de startblokken met respectievelijk 6 en 4 birdies in hun openingsrondje.
Op zaterdag bouwde Janet haar voorsprong nog verder uit naar 12 slagen, she was on fire realiseerden de overige dames zich. Erik en Pieter kenden een voor hun doen aanzienlijk minder goede dag, waardoor Victor ten Hagen aansluiting kon vinden op de 3e plek en hij en anderen misschien een beetje konden dromen van een stunt op de laatste dag.

Op zaterdag kwam ook de wedstrijd voor de hcp 25+ Strokeplay erbij: een eigen wedstrijd die overigens ook zonder handicapverrekening wordt gespeeld. Daar streden 15 deelnemers om de eer en prijzen.  

Zondag de finale-dag. Janet, weer fit en fris als een hoentje, gaf haar voorsprong niet meer uit handen, al was de 8 op hole 1 wel een goede wake-up call voor haar om scherp te blijven. Nicole liep nog wel een slag in op Janet, maar moest dit jaar genoegen nemen met de 2e plaats. De 3e plaats was voor Ellen Verheij, een knappe prestatie.
Bij de heren was het Erik die met scherp en zeer gedegen spel het initiatief pakte. Op een gegeven moment stond hij zelfs 4 slagen onder de baan! Daar was Pieter niet tegen opgewassen. Op het einde leek het nog even spannend te gaan worden, maar Erik hield knap stand en won de wedstrijd uiteindelijk met 4 slagen voorsprong. Pieter werd 2e en Victor wist Herman, Matias en Stijn achter zich te houden.

Sonja Waltman pakte de overwinning bij de dames hcp 25+ met 8 slagen voorsprong op Ellen Hoogenes en 15 slagen voorsprong op Hanny Spierenburg. Tot groot plezier van de Waltmannetjes staat er ook dit jaar weer een zilveren ooievaar op de schouw te pronken. 
Bij de heren zette Jaap Geluk op de laatste 9 holes nog een enorme eindsprint in, maar had geen geluk. Mario Immerzeel kwam uiteindelijk met 1 slag voorsprong uit de eindstrijd als winnaar tevoorschijn. Henry Kruiper pakte de 3e prijs.

Alle winnaars: van harte gefeliciteerd!
Alle deelnemers en het publiek: ik hoop dat jullie hebben genoten.