Loek, Foppe en Kaatje staan op hole 6. Loek slaat als eerste af. Zijn afslag klinkt goed maar de wind werkt niet mee. Zijn bal buigt naar rechts af en verdwijnt in de bosjes. “Jammer, die rolt de sloot in”, zegt Kaatje die altijd meteen het ergste denkt, maar Foppe aarzelt.
En als Loek zegt dat hij een provisionele bal wil slaan vindt Foppe dat best en Kaatje stemt daarmee in. Als de andere twee hebben afgeslagen probeert Loek het opnieuw….helaas met hetzelfde resultaat. Weer verdwijnt zijn bal en warempel weer in datzelfde bosje. Tandeknarsend ziet Loek het aan. “Jammer Loek”, zegt Foppe “Nu maar kijken of je een van je ballen vindt”.

Loek verdwijnt in het bosje en ziet zijn beide ballen liggen. Een van de twee ligt vrij gunstig. Was dat nu zijn eerste bal of de provisorische? Geen flauw idee, maar Foppe en Kaatje doen niet moeilijk. “Toe maar, we tellen die als je eerste bal”. Loek slaat zijn tweede bal vlakbij de hole en zijn derde er in. Een PAR.
Was deze gang van zaken correct?

De situatie roept nog een andere vraag op: had Loek nog een tweede provisionele bal mogen slaan? Zo ja, is er een maximum aan het slaan van provisionele ballen?

Twee vragen voor regelneef Harm  

Hole 6. Ja, wie heeft er nooit in of achter die struiken gelegen?  Goed dat Kaatje nog even wijst op het water. Het water is hier geen 'rode hindernis' maar out-of-bounds en dus mag Loek een provisionele bal slaan (regel 18.3). Hij kondigt dat ook aan, zoals het hoort. Hij vindt daarna zijn twee ballen, de oorspronkelijke en de provisionele, in elkaars buurt. Als je niet kunt identificeren wat de oorspronkelijke bal is, mag je de bal met de beste ligging aanwijzen als de oorspronkelijke (regel 18.3 c (2) 4e bullet). Als duidelijk is dat die 'onspeelbare bal' in de struiken de oorspronkelijke bal in het spel is, moet Loek daarmee verder (dus droppen met een strafslag, regel 19.2).

In principe is er in een strokeplay wedstrijd geen maximum aan het aantal provisionele ballen. Door elke strafslag na een (echt) verloren bal loopt het totaal aantal slagen echter wel snel op. Na drie waarschijnlijk onvindbare ballen, sla je bij de 3e provisionele bal al je 7e slag. Bij een stableford verrekening zou dat alleen bij een hole-in-one nog een punt kunnen opleveren. 

Harm Spaans en Miek Denekamp